op’Voeden’

Voeding, er valt zo veel over te weten en te vertellen. Omdat ik zelf na jaren gedoe en pijn ben gaan experimenteren weet ik inmiddels heel wat over onze voeding. Afgelopen jaren (en nog steeds) lees ik graag en veel over voedsel en wat het met je doet. Lichamelijk en geestelijk. Ons lichaam is een ontzettend ingenieus apparaat dat met liefde en zorg behandeld moet worden. En wat mij opvalt is dat velen onder ons geen idee hebben wat nou ECHT eten is. Nu beweer ik niet dat ik een expert ben, al weet ik aardig wat haha!

Wij hebben samen 3 jongens, één van 5, één van 6 (bijna 7) en een puber van 16 jaar. En ik kan je vertellen dat die puber echt de weg kwijt is met voeding….het zal de leeftijd wel zijn denk ik dan maar, want aan op’voeding’ ligt het niet.

Wat deze jongeman in zijn lijf propt, ik moet er niet áán denken. Al kan ik mij menig zondagochtend bij mijn jeugdvriendin Joyce herinneren dat wij in bed liggend als 15 jarigen samen een zak cheese union chips in ons giechel propten. Het is gelukkig helemaal goed gekomen! Dank mama voor je goede op’voeding’! Ik ben haar ontzettend dankbaar dat zij echte voeding bereidde, zonder pakje/zakje/potje. Dat heeft mij in ieder geval geleerd dat je weet wat je eet.

En dan accepteert hij onder enig protest toch het goede voer!

Om terug te keren naar onze puberige puber. Je kan aan zijn huid zien dat hij regelmatig bagger eet. Hij doet dat met zijn maten lekker ver van huis, want hij weet het hoor, ik vind fast food een verschrikking. Die huid van hem heeft uiteraard ook met zijn hormoonhuishouding te maken. Op deze leeftijd veranderd er ook heel veel op en aan je lijf. Soms lukt het mij om er wat extra vitaminen in te pompen door groenten-rijk te koken. En dan accepteert hij onder enig protest toch het goede voer!

Ondertussen blijf ik koken en hopen dat hij net als dat ik jaren geleden het licht ziet. Ik blijf het proberen. Ze zijn zo eigenwijs en je hebt geen idee wat hij uitvoert als hij de deur achter zijn kont dicht doet (lees klapt). Want net als vanochtend, komt het grommend beneden, doet zijn ding en stapt na zijn ravage (die hij onder dwang en sancties) toch maar opruimt, op zijn brommer en scheurt weg naar school. Wat een zwaar leven (knipoog).

Ach toch hou ik van ons 16 jarige puberige puber!

 

Bernice

(moeder van jongens)

 

Geplaatst in Berichten en getagd met , , , , , , , .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *